Gezien de mooie natuurlijke omgeving waarin wij wonen waar men rust en ontspanning ervaart kwam ik op de gedachte wordshops te gaan geven. Verschillende gedachten gehad totdat ik op het onderwerp Yoga kwam. Yoga in combinatie met een verblijf alhier. Ik ontmoette een Ned. yoga-docente, die deels in Oostenrijk woont en deels in Nederland die zeer enthousiast was hierover en hebben toen besloten een yoga arrangement te ontwikkelen in combinatie met yoga sessies -meditatie -en aktiviteiten zoals wandelen.

Er zal de komende tijd een ruimte omgebouwd worden tot een ruimte waar yoga activiteiten gedaan kunnen worden en in de zomer een gemeenschapsruimte wordt.

Aangezien wij de appartementen hebben kunnen wij alles gecombineerd aanbieden inclusief eten.

Kijk voor meer informatie op www.yogavakantie-Oostenrijk.nl  Rechtstreeks in balk Google zetten daar de site nog nieuw is. Heb jezelf interesse of ken je anderen geef ze deze site of email adres info@gurkhof.at

Allereerst de beste wensen voor degene die ik nog niet gesproken heb. In vervolg op ons vorig bericht kan ik meedelen dat de laatste dag voor kerst de verbouwing in ons huis is afgerond. Doordat Hans verschillende keren met klanten op pad moest werd er soms een hele week niet gewerkt hieraan. Enfin het is op een paar kleine dingen na klaar en het resultaat mag er zijn. Het is nu echt ons huis aan het worden. Januari doe ik niets was al een uitspraak van Hans, en dat is maar goed ook omdat wij echt moeten bijkomen. Intussen bouwen wij ons leven hier verder op, wij krijgen meer kontakten, meer Nederlandse dan Oostenrijkse, helaas en het werk van Hans als bemiddelaar van huizen en projectbegeleider bij verbouwingen neemt goede vormen aan. Gelukkig maar want als je hier moet werken in dienstverband, is het vaak hard-lang werken voor weinig geld op uitzonderingen na. De appartementen hebben vanaf 25 dec tot 15 januari volgezeten met skigasten en familie. In tegenstelling tot de noordkant van de Alpen is de sneeuwval zeer matig. De pistes zijn wel in orde. Ik treur er niet om hoor. Gelukkig hebben wij veel zonuren. Myrthe is met haar laatste half jaar school bezig en moet intussen op zoek naar werk in de paardenwereld. Daarin zal zij zich omhoog moeten werken met b.v . cursussen ect. en wordt er al een beetje gesproken over samenwonen met Jasper.  En een nieuwe uitdaging komt er aan Yoga vakantie arrangementen.

Door een omstelling van de web-log site is het niet mogelijk geweest om enkele maanden onze weblog bij te werken. Erg jammer omdat er intussen al weer veel is gebeurd. Daarom zal ik in het kort een beetje samenvatten hoe de stand van zaken is geweest. De appartementen zijn altijd nog zeer in trek, met uitschieters voor de maanden juli en augustus. Maar ook in het voor-naseizoen krijgen wij nog aanvragen hoewel iedereen het wel merkte dat men vrij laat boekten. Ook de vele Duitsers lieten het massaal afweten. Desondanks hebben wij geen klagen gehad. De gezondheid van mij Erna liet in het voorjaar te wensen over qua overbelasting van de paarden (5 stuks)na foto´s van rug en bekken werd mij geadviseerd zwaar werk(re  paardewerk) zoveel mogelijk te beperken. De knop ging om en radicaal hebben wij de pensionpaarden verwezen naar andere locaties. Helaas moesten wij 1 paard laten inslapen. Nu hebben wij alleen onze eigen 2 paarden nog en een last viel van mijn schouder.  Myrthe had gelukkig een beter jaar op school dan het 1e jaar. Zij is gelukkig goed geaccepteerd en praat al volledig Karintisch. Nog 1 jaar dan is zij met haar paardenopleiding klaar en kan ze naar een baan zoeken met aanvulling van cursussen. School heeft ze helemaal gehad. En haar Ned. vriend Jasper heeft ze nog steeds. Voor Hans en mij moest de omslag qua werk wel komen en in het voorjaar van 2011 is hij toevalligerwijs begonnen met de bemiddeling en projectbeleiding van een huis welke door Nederlanders is gekocht. Door advertising in Nederlandse bladen is er een omslag gekomen wat betreft de toename van mensen die naar Oostenrijk willen om een huis te kopen zowel vakantie als vast.  Het vertrouwen van de Oostenrijker t.o.v. Hans is groeiende om dat wij altijd hebben gezegd; eerlijkheid duurt het langst. De economische crisis drukt helaas wel een stempel op de ontwikkeling. Langzamerhand hebben wij een Ned.netwerk als Oostenrijkse om ons heen verzameld.

Deze zomer, toen de gasten er waren werden Hans en ik geveld door ziekte. Hans kreeg veel rugklachten met uitstraling in been en voeten met doof gevoel. Hij kreeg injecties in de rug en een latere scan wees gelukkig geen hernia aan maar vochtophoping tussen de wervels. Sinds begin oktober zijn de klachten gelukkig weg. Ik kreeg een slijmbeursontsteking in de knie met hoge koorts die niet reageerde op antibiotica. Uiteindelijk 6 weken AB gekregen met in de laatste 2 weken opname in het ziekenhius voor infusen. Komplete bedrust, bed in de kamer en wel gasten hebben, wat een drama, gelukkig boden de gasten zelf spontaan aan wat te helpen. De een deed de bloemen, de kinderen verzorgden de kleindieren of gingen lopen met de hond enz. Gelukkig heeft het mooie weer hier, met nog steeds een mooie herfst voor blije gezichten gezorgd. Wij zitten nooit stil hier, er is altijd werk, of het land moet gehooid worden , winterklaar maken, enz. Toen kregen wij het idee, nu zijn wel zelf een keer aan de beurt. Vakantie denken jullie misschien, helaas iedere keer kwam er weer iets tussen of werk van Hans of toch weer nieuwe gasten en tja Geld is geld.

Maar wij hadden besloten dat ons huis een keer aan de beurt was, met name de huiskamer – cq achterkamer en keukenverbouwing. Gelukkig hebben wij nog een vakantiewoning waar wij nu in leven want je wilt niet weten hoeveel stof, troep los kwam. Oude plafonds eruit. alles isoleren, nieuwe plafonds erin, oude tegelvloer eruit, een nieuwe schoorsteen en de toegang naar de achterkamer doorbroken. muren repareren en stuken, incl. sauzen  en plafonds. Nu moet nog een nieuwe vloer in de huiskamer en keuken komen met kozijnwerk en deuren, dan kan ik eindelijk beginnen met schoonmaken en weer indelen.

Als men zich nu afvraagt vinden jullie het nog wel leuk daar dan kunnen wij daar volmondig op antwoorden ja. Tuurlijk Nederland heeft ook voordelen, maar ook heel veel nadelen. In oktober was ik nog in Nederland en het eerste viel mij op de vele auto`s, drukte, zelfs een zondag naar de Holterberg was al file rijden. Daarentegen is het aanbod van winkels en produkten beter. Maar hier in Karinthie is ons thuis nu. Maar ook hier moeten wij weer opbouwen wat nu na 4 jaar beter gaat worden.

Langzaam ontwaakt alles uit de winterslaap, de eerste katjesbomen die ontluiken geven dat aan en het voorjaar in 2011 was eigenlijk al snel goed qua temperaturen. Als je ´s morgens met de hond langs de wieden loopt zie je de eerste paardenbloemen en de bloesems aan de bomen ontwikkelen. Na een regenbui is alles fris en het gras in de weiden en de vele bloemen schieten de grond uit. Ieder jaar verwonder ik mij weer over de veelzijdheid van bloemen(ook vele alpenbloemen) daarnaast zeldzame bloemen die alleen leven op vochtig terrein. Ik wil het vastleggen, maar het is alleen vast te leggen in je hoofd. Wanneer een boer een wqeide maait, ruik je het verse gras en alle kruiden wat er in zit.

Natuur beleven en ruiken en leren wat waarvoor geschikt is. In Nederland wist ik net wat een paardebloem was maar hier… De locale bevolking is er mee opgegroeid. Wist je als je autozieke kinderen hebt dit eenvoudig op te lossen is. een rauwe oudere aardappel in een zakje en het kind in de hand laten vasthouden- Ook voor ouderen natuurlijk geschikt. Een hond stukje oude aardappel in een zakje om de hals binden  enz-

 Eergisteren was er een kleine koufront met onweer geweest. De volgende dag jawel 28 mei lag er sneeuw op de bergen maar afstekend tegen de blauwe lucht, het groen van de weiden doet alles vervagen en je komt tot rust

 

Langzaam ontwaakt alles uit de winterslaap, de eerste katjesbomen die ontluiken geven dat aan en het voorjaar in 2011 was eigenlijk al snel goed qua temperaturen. Als je ´s morgens met de hond langs de wieden loopt zie je de eerste paardenbloemen en de bloesems aan de bomen ontwikkelen. Na een regenbui is alles fris en het gras in de weiden en de vele bloemen schieten de grond uit. Ieder jaar verwonder ik mij weer over de veelzijdheid van bloemen(ook vele alpenbloemen) daarnaast zeldzame bloemen die alleen leven op vochtig terrein. Ik wil het vastleggen, maar het is alleen vast te leggen in je hoofd. Wanneer een boer een wqeide maait, ruik je het verse gras en alle kruiden wat er in zit.

Natuur beleven en ruiken en leren wat waarvoor geschikt is. In Nederland wist ik net wat een paardebloem was maar hier… De locale bevolking is er mee opgegroeid. Wist je als je autozieke kinderen hebt dit eenvoudig op te lossen is. een rauwe oudere aardappel in een zakje en het kind in de hand laten vasthouden- Ook voor ouderen natuurlijk geschikt. Een hond stukje oude aardappel in een zakje om de hals binden  enz-

 Eergisteren was er een kleine koufront met onweer geweest. De volgende dag jawel 28 mei lag er sneeuw op de bergen maar afstekend tegen de blauwe lucht, het groen van de weiden doet alles vervagen en je komt tot rust

 ï»¿

Wij hebben altijd de behoefte gehad een uitdaging te hebben in ons leven en toen het idee kwam om te emigreren naar Oostenrijk zie je alleen in eerste instantie de roze kant van die uitdaging.

Even voor de duidelijkheid, wij staan er nog steeds achter maar wij zijn wel een stuk wijzer geworden wat eventueel gemakkelijk zou zijn als je die kennis al in het begin hebt. Maar ook hier moet je met beide benen op de grond staan en reeel zaken bekijken zeker als je nog afhankelijk bent inkomen binnen te halen. Het voordeel is dat het materialistische van Nederland er wel af gaat en heel veel zaken weer gaat waarderen. Waar wij ook geen  rekening mee hadden gehouden was dat Myrthe al snel het huis uitging (intern school) waardoor je met 2 man dit landgoed van 2 ha moet onderhouden en daarbij alle zorg hebt voor de pensionpaarden en eigen paarden. Voeren, uitmesten – hooien hooi inkopen, mest opslag en uitrijden. Daarbij ben ik mij nog tegengekomen. Dat koppie wilde wel maar dat lijf niet meer.

Op dringend doktersadvies hebben wij de knoop doorgehakt en vanaf eind juni zijn de pensionpaarden weg. Natuurlijk houden wij onze eigen paarden wel aan. Verder zijn wij als zelfstandigen bezig, Vakantie appartementen weel vol te krijgen, wat goed lukt, voor-en najaar mogen nog wel wat boekingen bij. (vraag naar onze speciaal aanbiedingen) en Hans probeert in de winkelinrichting en als project begeleider voet aan de grond te krijgen hetgeen een beetje vruchten gaat afwerpen.

Ook in Nederland ben je jaren bezig geweest een bestaan op te bouwen en dat vraagt hier ook tijd waarbij soms andere rollen meerspelen, zoals mentaliteit van de Oostenrijker hetgeen niet altijd gemakkelijk is. Enfin net als bij vele Nederlanders hier in Oostenrijk vindt je je weg wel weer.

Het laatste half jaar hebben wij meer tijd besteedt aan onderhoud van het landgoed zoals de vele bomen die zijn omgezaagd maar ook weer verwerkt moesten worden 30 m3 hout en 7 stapels takken zijn afgelopen Pasen door de Landjugend opgehaald voor het paasvuur (hele middag bezig geweest om alles op te laden) Momenteel is Hans en onze zoon die een korte vakantie heeft, bezig een begin te maken met een nieuw hek, het oude hek valt om sommige plekken bij een storm plat(verrot) maar het zijn heel veel meters dus langzaam aan. Meer jaren projekt. 

Op toeristisch gebied ben ik mij een beetje aan het oriienteren om de gasten zo goed mogelijk te kunnen adviseren. En er is toch zoveel te doen he.

Myrthe gaat goed op school, heeft al een aantal praktische examens op paardrijgebied gedaan, alles gehaald, de laatste was Western rijden 2e paasdag. Ze praat kompleet Karinthisch en Nederlands wordt af en toe lastig, maar dat houden wij wel bij.

Met de Nederlandse enclave hebben wij kontakt via Facebook, Stammtische bijeenkomsten en err wordt zelfs koninginnedag gevierd, sinterklaas ect. Af en toe is dat even lekker want echt kontakt met een Oostenrijker is zelden, ze komen in ieder geval niet bij je thuis. Wel vriendelijke maar ook nieuwsgierige mensen. 

Wij hebben altijd de behoefte gehad een uitdaging te hebben in ons leven en toen het idee kwam om te emigreren naar Oostenrijk zie je alleen in eerste instantie de roze kant van die uitdaging.

Even voor de duidelijkheid, wij staan er nog steeds achter maar wij zijn wel een stuk wijzer geworden wat eventueel gemakkelijk zou zijn als je die kennis al in het begin hebt. Maar ook hier moet je met beide benen op de grond staan en reeel zaken bekijken zeker als je nog afhankelijk bent inkomen binnen te halen. Het voordeel is dat het materialistische van Nederland er wel af gaat en heel veel zaken weer gaat waarderen. Waar wij ook geen  rekening mee hadden gehouden was dat Myrthe al snel het huis uitging (intern school) waardoor je met 2 man dit landgoed van 2 ha moet onderhouden en daarbij alle zorg hebt voor de pensionpaarden en eigen paarden. Voeren, uitmesten – hooien hooi inkopen, mest opslag en uitrijden. Daarbij ben ik mij nog tegengekomen. Dat koppie wilde wel maar dat lijf niet meer.

Op dringend doktersadvies hebben wij de knoop doorgehakt en vanaf eind juni zijn de pensionpaarden weg. Natuurlijk houden wij onze eigen paarden wel aan. Verder zijn wij als zelfstandigen bezig, Vakantie appartementen weel vol te krijgen, wat goed lukt, voor-en najaar mogen nog wel wat boekingen bij. (vraag naar onze speciaal aanbiedingen) en Hans probeert in de winkelinrichting en als project begeleider voet aan de grond te krijgen hetgeen een beetje vruchten gaat afwerpen.

Ook in Nederland ben je jaren bezig geweest een bestaan op te bouwen en dat vraagt hier ook tijd waarbij soms andere rollen meerspelen, zoals mentaliteit van de Oostenrijker hetgeen niet altijd gemakkelijk is. Enfin net als bij vele Nederlanders hier in Oostenrijk vindt je je weg wel weer.

Het laatste half jaar hebben wij meer tijd besteedt aan onderhoud van het landgoed zoals de vele bomen die zijn omgezaagd maar ook weer verwerkt moesten worden 30 m3 hout en 7 stapels takken zijn afgelopen Pasen door de Landjugend opgehaald voor het paasvuur (hele middag bezig geweest om alles op te laden) Momenteel is Hans en onze zoon die een korte vakantie heeft, bezig een begin te maken met een nieuw hek, het oude hek valt om sommige plekken bij een storm plat(verrot) maar het zijn heel veel meters dus langzaam aan. Meer jaren projekt. 

Op toeristisch gebied ben ik mij een beetje aan het oriienteren om de gasten zo goed mogelijk te kunnen adviseren. En er is toch zoveel te doen he.

Myrthe gaat goed op school, heeft al een aantal praktische examens op paardrijgebied gedaan, alles gehaald, de laatste was Western rijden 2e paasdag. Ze praat kompleet Karinthisch en Nederlands wordt af en toe lastig, maar dat houden wij wel bij.

Met de Nederlandse enclave hebben wij kontakt via Facebook, Stammtische bijeenkomsten en err wordt zelfs koninginnedag gevierd, sinterklaas ect. Af en toe is dat even lekker want echt kontakt met een Oostenrijker is zelden, ze komen in ieder geval niet bij je thuis. Wel vriendelijke maar ook nieuwsgierige mensen. 

Begin december werden wij geplaagd met veel sneeuw, dus wel 3 x op een dag schuiven. En langzamerhand voelde je de stress van de (oudere) Oostenrijkse vrouwen die moesten bakken voor de kerst, Keks, kleine gevarieerde koekjes , een traditie wat bij ons de oliebollen zijn. Ook bij ons kwam de kerst stress om de hoek kijken. Appartementen voorbereiden, versieren en natuurlijk ook bij ons thuis, kerstverlichting(hetgeen hier in opkomst is) boom zetten en boodschappen doen want onze zoon Sven en zijn vriendin Susanne kwamen naar Oostenrijk om hier kerst en oud en nieuw te vieren. Dus echt feest.

24 december moest hij onder slechte omstandigheden rijden en onderweg hadden wij steeds kontakt of het nog ging. Gelukkig zijn ze veilig aangekomen. Met de kerst hebben wij lekker gegourmet en door middel van lootjes trekken hadden wij kadootjes gekocht en op een speelse wijze in combinatie met gedichten uitgedeeld. Ook Myrthe en haar vriend Jasper waren van de partij. Op woensdag hebben wij iemand gecharterd voor de paarden en zijn wij met zijn allen een dag naar de Weissensee geweest waar een langebaan lag van 4,2 km. Eerst geschaatst en later hebben de jongelui nog gesnowboard en geskied. En  na afloop een lekkere Glühwein.

Inmiddels waren ook de Italiaanse gasten gekomen, met handen en voeten en een beetje Engels konden wij ons verstaanbaar maken. De kinderen waren gek op de paarden en onze nieuwe aanwinst de konijnen (4 stuks). Ja ja het wordt al een echte boerderij. Inmiddels is het zeer koud geworden -15 is al gewoonte aan het worden. De paarden krijgen hooi als ze naar buiten gaan maar toch verveling en op zoek naar nieuw eten vonden ze het leuk door het toegangshek heen te breken en op weg te gaan naar de straat….. Gelukkig weten wij nu dat een emmer met brokken wonderen doet. Ook een 2e poging later in de week bracht ons in vertwijfeling.  Gelukkig is het nu weer rustig, war er ook eentje hengstig.

Ook werd er gewerkt, Hans, Sven en Jasper gingen bomen en wild hout zagen onderaan bij de Gurk. Geen van allen ervaring en ja hoor. Ben ik in huis, plots geen stroom meer. Stoppenkast nakijken totdat Hans belde of wij stroom hadden. Nee dus, bleek bij het vellen van een boom dat ze vergeten hadden te kijken naar de stroomdraden die in Oostenrijk natuurlijk door de lucht lopen. Tijdens het zagen van een boom stortte die neer op de stroomdraad. en kortsluiting. Heel Gnesau heeft een uur zonder stroom gezeten,  er was net een kerkdienst van een begrafenis aan de gang…. geen licht, geen orgel, De supermarkt deur kon niet meer open, de Gasthofen zaten zonder stroom…. en ga zo maar door.

De Kelag werd gebeld en die hebben de boom eraf gehaald. Duur grapje 300 Euro. Nu zijn wij gelijk bekend als die Holländer die Gnesau zonder stroom hebben gezet.

Maar de ervaring was er nu en er wordt er lustig op gehakt en gezaagd. Maar ja nu ligt het er allemaal en moet nog kleiner gemaakt worden  en heel veel takken.

Zo vervelen doen wij dus niet….

Begin december werden wij geplaagd met veel sneeuw, dus wel 3 x op een dag schuiven. En langzamerhand voelde je de stress van de (oudere) Oostenrijkse vrouwen die moesten bakken voor de kerst, Keks, kleine gevarieerde koekjes , een traditie wat bij ons de oliebollen zijn. Ook bij ons kwam de kerst stress om de hoek kijken. Appartementen voorbereiden, versieren en natuurlijk ook bij ons thuis, kerstverlichting(hetgeen hier in opkomst is) boom zetten en boodschappen doen want onze zoon Sven en zijn vriendin Susanne kwamen naar Oostenrijk om hier kerst en oud en nieuw te vieren. Dus echt feest.

24 december moest hij onder slechte omstandigheden rijden en onderweg hadden wij steeds kontakt of het nog ging. Gelukkig zijn ze veilig aangekomen. Met de kerst hebben wij lekker gegourmet en door middel van lootjes trekken hadden wij kadootjes gekocht en op een speelse wijze in combinatie met gedichten uitgedeeld. Ook Myrthe en haar vriend Jasper waren van de partij. Op woensdag hebben wij iemand gecharterd voor de paarden en zijn wij met zijn allen een dag naar de Weissensee geweest waar een langebaan lag van 4,2 km. Eerst geschaatst en later hebben de jongelui nog gesnowboard en geskied. En  na afloop een lekkere Glühwein.

Inmiddels waren ook de Italiaanse gasten gekomen, met handen en voeten en een beetje Engels konden wij ons verstaanbaar maken. De kinderen waren gek op de paarden en onze nieuwe aanwinst de konijnen (4 stuks). Ja ja het wordt al een echte boerderij. Inmiddels is het zeer koud geworden -15 is al gewoonte aan het worden. De paarden krijgen hooi als ze naar buiten gaan maar toch verveling en op zoek naar nieuw eten vonden ze het leuk door het toegangshek heen te breken en op weg te gaan naar de straat….. Gelukkig weten wij nu dat een emmer met brokken wonderen doet. Ook een 2e poging later in de week bracht ons in vertwijfeling.  Gelukkig is het nu weer rustig, war er ook eentje hengstig.

Ook werd er gewerkt, Hans, Sven en Jasper gingen bomen en wild hout zagen onderaan bij de Gurk. Geen van allen ervaring en ja hoor. Ben ik in huis, plots geen stroom meer. Stoppenkast nakijken totdat Hans belde of wij stroom hadden. Nee dus, bleek bij het vellen van een boom dat ze vergeten hadden te kijken naar de stroomdraden die in Oostenrijk natuurlijk door de lucht lopen. Tijdens het zagen van een boom stortte die neer op de stroomdraad. en kortsluiting. Heel Gnesau heeft een uur zonder stroom gezeten,  er was net een kerkdienst van een begrafenis aan de gang…. geen licht, geen orgel, De supermarkt deur kon niet meer open, de Gasthofen zaten zonder stroom…. en ga zo maar door.

De Kelag werd gebeld en die hebben de boom eraf gehaald. Duur grapje 300 Euro. Nu zijn wij gelijk bekend als die Holländer die Gnesau zonder stroom hebben gezet.

Maar de ervaring was er nu en er wordt er lustig op gehakt en gezaagd. Maar ja nu ligt het er allemaal en moet nog kleiner gemaakt worden  en heel veel takken.

Zo vervelen doen wij dus niet….

Ten aanzien van het verzorgingssysteem met Holland is het wel wennen. In Ned. wordt je vrij lang aan het lijntje gehouden bij de huisarts. Hier ga je heen en bespreekt het probleem waarna je de dokter verlaat met verwijzingspapieren naar een specialist. Ook onderzoeken voor de vrouw waar je in Ned. 1x in de 5 jaar heen gaat is hier ieder jaar bij de vrouwenarts, zoals uitstrijkjes en borstcontrole. (2x p.j)

Doordat ik voor een botonderzoek ben doorgestuurd voor opnames is vast komen te staan dat ik botontkalking heb, en al verder dan de gem. vrouw op deze leeftijd hetgeen ze nu ook verder onderzoeken waarom ik het nu al heb. Dus  veel pluspunten. Alhoewel de kosten hier volgens mij niet meer te behappen zijn. Het is niet voor niets dat wij al 20% moeten bijdragen aan rekeningen.

De apotheken in Nederland hebben een goed adm. systeem, wat wil zeggen ze weten wat je gebruikt en ook of een andere medicatie hiermee gecombineerd kan worden. Hier zit je niet gebonden aan 1 apotheek,  wordt ook niets geregistreerd van jou en moet je dus goed in de gaten houden wat je zelf inneemt. Hetgeen wel lastig is. Ook hier 5 Euro eigen bijdrage.

Momenteel is het een rustige periode. De dieren , 5 paarden, hond en soms oppashond, 2 katten en sinds kort 2 konijnen vragen de nodige aandacht en werk.  De katten zijn zo tam, helemaal niet bang en halen de gekste kapriolen uit, zoals stiekem in de auto kruipen en noodgedwongen daar 2 dagen moeten bivakeren, bij de paarden in de stal kruipen in de voerbak, terwijl het paard rustig hooi eet, ergens op klimmen waar het niet meer vanaf komt en wij dus met de ladder erbij moeten. Dus niet saai.

24 december krijgen wij nog Ned. gasten en 26-12 tot 2-1 krijgen wij nog buitenlandse gasten. De werkzaamheden hier liggen momenteel stil. Financieel kun je soms ook niet alles en qua weer is het momenteel extreem. In een week tijd is hier al zo 50 cm sneeuw gevallen hetgeen elke dag resulteert in sneeuwschuiven, waarvoor wij zo een uur tot 1,5 uur moeten uittrekken. Vandaag had men geen echte sneeuw voorspelt, ik dus naar beneden boodschappen doen en ja hoor het begon te sneeuwen. Halverwege de boodschappen dacht ik ik moet naar boven. Het begin ging al moeizaam maar net achter Himmelberg ben ik toch echt halverwege de Berg gestrand. Hans gebeld die na een klein uurtje kwam op sneeuwkettingen. Boodschappen overgeheveld en auto naar een kleine inham geduwd. Morgen hebben ze ook weer sneeuw voorspelt dus het ziet er naar uit dat ik hem zaterdag kan uitgraven en de auto is al niet zo groot…..